poniedziałek, 11 listopada 2013

Jak postępować z flagami

Warunki eksponowania flagi.

1. Flaga musi być czysta i nie postrzępiona, a jej barwy nie mogą być wyblakłe.
2. Na otwartym powietrzu flaga jest eksponowana od świtu do zmroku. Jeśli ma pozostać na maszcie dłużej musi być dobrze oświetlona.
3. Nie eksponuje się flagi w dni deszczowe, w czasie zamieci śnieżnej i przy wyjątkowo silnym wietrze.
4. Flaga nie może dotknąć podłogi, ziemi, bruku lub wody.
5. Na fladze nie umieszcza się żadnych napisów i żadnego rodzaju rysunków.
6. Jedynym godnym sposobem likwidacji zużytej flagi jest jej niepubliczne spalenie. Flagi związane z wyjątkowymi wydarzeniami przekazuje się do muzeum.

Sposoby eksponowania flagi.

1. Najbardziej godnym sposobem eksponowania flagi jest na maszcie pionowym lub skośnym
2. Inne sposoby eksponowania flagi to:
1) Wywieszenie z okna lub balkonu na drążku prostopadłym do ściany budynku.
2) Zawieszenie pionowo na linie umieszczonej nad ulicą między dwoma budynkami.
3) Zatknięcie na drążku w skośnym uchwycie przymocowanym do ściany budynku, latarni ulicznej lub pojazdu komunikacji miejskiej.

4) Umieszczenie na pręcie umocowanym do prawego błotnika samochodu (chorągiewka samochodowa).
5) Niesienie na drzewcu w pochodzie.
6) Umieszczenie na drzewcu na specjalnej podstawie w sali lub gabinecie, a także na podium po prawej stronie mównicy.
7) Umieszczenie na pręcie z podstawką i ustawienie na stole (flaga stolikowa).
7) Umocowanie górnego skraju do poziomej listwy w krytych obiektach sportowych.

Ceremoniał

1. Uroczyste podniesienie flagi odbywa się publicznie z uroczystą asystą i przy wykonaniu hymnu państwowego. Dwie osoby rozwijają złożoną flagę, po czym jedna z nich umocowuje ją do linki a druga trzyma część swobodną tak, by nie dotknęła podłoża. Osoba, która umocowała flagę wciąga ją na maszt. Druga puszcza skraj części swobodnej dopiero gdy jest na wysokości jej ramion.
2. W dniach żałoby narodowej flagi na masztach pionowych spuszcza się do połowy masztu. Rano podnosi się flagę na szczyt masztu, po czym powoli opuszcza się ją do połowy wysokości masztu. Wieczorem podnosi się flagę na chwilę na szczyt masztu, po czym opuszcza na dół i składa. Flagę na masztach skośnych opatruje się kirem.
3. Flagę podnosi się na maszt energicznie i opuszcza powoli.
4. Zawsze po ściągnięciu flagi z masztu należy ją złożyć. Ceremonialne składanie flagi- rys. 14

5. Flaga zawieszona pionowo ma zawsze pas biały z lewej strony. Jeśli jest na maszcie umocowana do ruchomego pręta poprzecznego, pas biały będzie zawsze przy maszcie. Jeśli flaga jest zawieszona nad jezdnią ulicy, pas biały będzie po lewej dla patrzących w kierunku rosnącej numeracji domów.
6. Flaga skrzyżowana z inną flagą jest z lewej strony a jej drzewce krzyżuje się nad drzewcem innej flagi.
7. Flaga przykrywająca trumnę jest ułożona na niej tak, że linia oddzielająca obie barwy flagi pokrywa się z wyimaginowaną linią dzielącą trumną na pół wzdłuż jej długości. Pas biały jest nad sercem zmarłego. Przed złożeniem trumny do grobu należy flagę zdjąć, złożyć w sposób przewidziany ceremoniałem i wręczyć najbliższemu krewnemu osoby zmarłej lub jej pełnomocnikowi.
8. W czasie uroczystości odsłonięcia pomnika lub tablicy pamiątkowej zalecane jest użycie flagi, lecz nie można jej użyć jako zasłony lub przykrycia pomnika lub tablicy.
9. Na fladze nie kładzie się żadnych przedmiotów, w tym wieńców lub kwiatów.
10. Flagi nie należy nieść rozpostartej poziomo lecz musi ona zawsze być na drzewcu i swobodnie powiewać.
11. Flagą nie oddaje się honorów (na przykład jej pochyleniem) żadnej innej fladze, znakowi lub osobie.
12. Flagi nie używa się jako opakowanie i do przenoszenia czegokolwiek.


Eksponowanie flagi Rzeczypospolitej Polskiej z innymi flagami.

1. Generalnie obowiązuje zasada, że flaga gospodarza zajmuje miejsce honorowe. Tak więc flaga Rzeczypospolitej Polskiej ma pierwszeństwo przed wszystkimi innymi flagami, a w przypadku flag jednostek samorządowych flagi polskich samorządów mają pierwszeństwo przed flagami zagranicznych jednostek terytorialnych tego samego rzędu.
2. Flagi umieszczane są w zgodzie z następującą hierarchią:
1) Flaga Rzeczypospolitej Polskiej.
2) Flaga innego państwa.
3) Flaga województwa.
4) Flaga powiatu.
5) Flaga gminy.
6) Flaga Unii Europejskiej.
7) Flaga organizacji ogólnopolskiej.
8) Flaga organizacji międzynarodowej.
9) Flaga służbowa (policji, straży miejskiej, straży pożarnej, poczty itp.)
10) Flaga firmowa (instytucji, organizacji, uczelni, szkoły, klubu sportowego itp.)
11) Flaga okolicznościowa (związana z rocznicą lub imprezą).

 http://www.pl.info.pl

czwartek, 7 listopada 2013

Jak spędzić 11 listopada

Wielkimi krokami zbliża się najważniejsze polskie święto państwowe i patriotyczne – Święto Niepodległości Święto Niepodległości ustanowione w 1937 roku dla upamiętnienia rocznicy odzyskania przez Naród Polski niepodległego bytu państwowego. 11 listopada to dzień ważny dla każdego świadomego Polaka. Chcielibyśmy aby ten ważny dzień, każdy Polak spędził aktywnie.  Od kilku lat w naszym kraju organizowane są manifestacje patriotyczne, narodowe, aby uczcić to ważne dla nas święto.
Przypominamy o kilku marszach, odbywających się 11 listopada. 




Wrocław 11 Listopada Dworzec Główny PKP - godzina 17:00 

11 listopada Marsz Patriotów przejdzie po raz czwarty ulicami Wrocławia. Ubiegłoroczny Marsz Patriotów zorganizowany przez Narodowe Odrodzenie Polski okazał się wielkim sukcesem organizacyjnym – blisko 10 000 osób, absolutny spokój w trakcie wydarzenia, bezkompromisowe i czytelne przesłanie. Tym razem uczestnicy wyruszą nie jak zwykle z Rynku, a z Dworca Głównego. Jego uczestnicy przejdą ulicami: Piłsudskiego/Peronową, Kołłątaja, Piotra Skargi, Teatralną, Widok, Szewską, przez Plac Biskupa Nankiera, przez Most Piaskowy na Wyspę Piasek i w końcu przez Most Tumski do kolebki Wrocławia - na Ostrów Tumski, najstarszą część miasta, pod Katedrę gdzie zakończymy Marsz Patriotów.


Warszawa 11 listopada Rondo im. Romana Dmowskiego - godzina 15.00

W Warszawie, jak co roku dnia 11 listopada przejdzie największa, doroczna manifestacja narodowa – Marsz Niepodległości. Organizatorzy przewidują, że w manifestacji weźmie udział około 50 tys. ludzi! Co ciekawe organizatorzy nie ujawniają trasy marszu. Wiadomo na pewno, że marsz nie będzie przechodził w okolicach Stadionu Narodowego, gdzie odbywać się będzie szczyt klimatyczny, organizowany przez ONZ, i w którym mają uczestniczyć przedstawiciele około 190 państw. Organizatorzy marszu nawołują do pokojowego przeprowadzenia manifestacji. Zależy im, by w tym roku marsz przebiegł bez zakłóceń.

 Kraków 11 Listopada PLAC WOLNICA - godzina 17:00 

Po raz pierwszy w Krakowie nacjonaliści z Narodowego Odrodzenia Polski zorganizują w rocznicę odzyskania niepodległości Marsz Wolnej Polski, który wyruszy o godzinie 17:00 z PLACU WOLNICA!

 

 

 

Białystok, Marsz Niepodległej Polski 16.30 Plac Przy Ratuszu 

10 listopada, w wigilię Narodowego Święta Niepodległości, Narodowe Odrodzenie Polski zaprasza wszystkich do wzięcia udziału w Marszu Niepodległej Polski. Marsz ma na celu upamiętnienie rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości, ale tez ma przypomnieć, że niepodległość ta została utracona na rzecz Brukseli.

 

Społeczne Obchody Narodowego Święta Niepodległości pod patronatem Jarosława Kaczyńskiego

 Obchody Święta Niepodległości w Bielsku-Białej

- 11.11 DK w Hałcnowie godz. 10.30 - akademia z okazji rocznicy odzyskania niepodległości

- 11.11 kościół w Aleksandrowicach, Cmentarz Wojska Polskiego, godz. 14.00 - obchody Święta Niepodległości

- 11.11 DK w Lipniku, godz. 19.00 - pieśni patriotyczne

- 10.11 BCK, godz. 18.00 - koncert muzyki polskiej My Pierwsza Brygada z okazji Święta Niepodległości, bilety 40, 20 zł

 

 

 


 

 

 

 

środa, 6 listopada 2013

Raport o czasopismach znajdujących się w Książnicy Beskidzkiej i jej filiach

Na przełomie września i października przygotowywaliśmy szczegółowy raport o rodzajach dzienników i tygodników, które znajdują się na półkach w naszych miejskich bibliotekach. Celem raportu było wykazanie brak pluralizmu w kwestii dostępności tygodników czy dzienników. Okazało się, że gazety, które znajdują się na półkach bibliotek nie są zgodne z danymi, które przedstawiliśmy w szczegółowym raporcie wraz z analizą graficzną. Okazało się, że biblioteki nie spełniają oczekiwań czytelników, ani dostępność gazet nie jest spójna, z aktualnymi danymi dotyczącymi tytułów najczęściej kupowanych w Polsce.
Apel wraz z raportem trafił do rąk Prezydenta Miasta, Przewodniczącego Rady Miejskiej, radnych oraz Dyrektora Książnicy Beskidzkiej w Bielsku-Białej. 
Wysłaliśmy także cały raport do lokalnych mediów. 

Poniżej prezentujemy treść apelu:



"Apel do Prezydenta Miasta Bielsko-Biała i Dyrektora Książnicy Beskidzkiej w Bielsku-Białej.


Jako przedstawiciele Stowarzyszenia Patriotycznego i jednocześnie mieszkańcy-obywatele miasta Bielsko-Biała zwracamy się z uprzejmą prośbą o zapewnienie czytelnikom równoprawnego dostępu do prasy prezentowanej w siedzibie głównej Książnicy Beskidzkiej i  jej 17 filiach.
Apelujemy o zaprzestanie faworyzowania pism lewicowych,  prosimy o  zachowanie równowagi pomiędzy pismami prezentującymi światopogląd  lewicowy i konserwatywny.
Na przełomie września i października jako Stowarzyszenie Patriotyczne Bielsko-Biała przeprowadziliśmy analizę prasy, która z pieniędzy podatników jest prenumerowana i eksponowana w Książnicy Beskidzkiej i jej 17 filiach. Raport dotyczy dzienników i 7 największych tygodników ogólnopolskich.
Po analizie doboru prenumerowanych przez książnicę tygodników, można odnieść wrażenie że zamawiającym je pracownikom zabrakło elementarnego wyczucia pluralizmu prasy. Biorąc pod uwagę stan sprzedaży tytułów sprzed lat  i  olbrzymią zmianę jaką spowodowało powstanie  tygodników  „Uważam Rze”, „wSieci” i „Do Rzeczy”, wygląda na to jakby zamawiającym prasę w Książnicy Beskidzkiej nie był w ogóle znany fenomen powstania i sprzedaży tygodników konserwatywnych ostatnich lat. Tygodniki te o orientacji prawicowo-konserwatywnej mimo młodego wieku sprzedają się już w setkach tysięcy egzemplarzy.  Sprzedają się w Polsce, ale zamówień z Książnicy Beskidzkiej brak. Jak wynika z prezentowanego poniżej raportu kanon  tygodników w bibliotece i jej filiach to niezmienna od czasów PRL „ Polityka” i skrajnie lewicowy  „Newsweek” . Doszukaliśmy się pośród 18 czytelni Książnicy  jednego  egzemplarza  „Gazety Polskiej”  i  po 2 egzemplarze „Do Rzeczy” i „Gościa Niedzielnego”.  Zważywszy chociażby na fakt, że ten ostatni to od wielu lat najpoczytniejszy tygodnik w Polsce – te 2 egzemplarze na 18 bibliotek obrazują dość  wybiórcze podejście do zamawianych tytułów.  Brak na półkach Książnicy Beskidzkiej tygodnika „wSIECI”, którego sprzedaż w Polsce co miesiąc oscyluje wokół 100tys. egzemplarzy i jednoczesna prenumerata „ WPROST” świadczy o braku orientacji zamawiającego na temat aktualnej sytuacji  prasy wydawanej w Polsce. Być może decyzje o prenumeracie zapadają na szczeblu danej filii wedle upodobania pracowników (co nie jest regułą), prosimy wobec tego o zapoznanie podwładnych z poniższymi ogólnopolskimi danymi ze Związku Kontroli i Dystrybucji Prasy
Apelujemy o zaprzestanie faworyzowania wydawnictw lewicowych i jako czytelnicy domagamy się pluralistycznego dostępu do prasy.
Poniżej raport z półek Książnicy Beskidzkiej i jej filii prezentujący 7 największych „tygodników opinii” w Polsce z nakładem powyżej 50tys. egzemplarzy. Podsumowanie graficzne raportu celowo pomija gazety:  „Kronika Beskidzka” i inne pisma o lokalnym zasięgu; „Niedziela”, „Źródło” - pisma rozprowadzane przez kościoły; „Angora”, „Forum” – jako przedruki z innych czasopism; „Focus” i inne czasopisma naukowo-branżowe; „Pani domu” i  inne pisma kobiece przynoszone najczęściej do bibliotek przez samych czytelników.
Absolutnym fenomenem wśród dzienników jest „Gazeta Wyborcza”, która ma zapewnione miejsce praktycznie w każdym oddziale Książnicy Beskidzkiej w ilości kilku egzemplarzy. Oprócz GW trudno tam się doszukać innych gazet codziennych. GW wg rankingu sprzedaży za ostatnie miesiące w Polsce to zaledwie ok. 20% sprzedawanych dzienników każdego dnia.  Skąd więc monopol tego dziennika w Książnicy Beskidzkiej?
Jednocześnie pełni szacunku dla dotychczasowej działalności dyrektora Książnicy Beskidzkiej, której owocem jest mnóstwo nagród i wyróżnień dla Bielskiej Książnicy, a nade wszystko widoczny wzrost czytelnictwa w naszym mieście, informujemy, że co jakiś czas będziemy monitorować pod kątem pluralizmu kupowane i dystrybuowane czasopisma w ww.  czytelniach.
Do wiadomości:                            
a)      Prezydent Miasta Bielsko-Biała
b)     Dyrektor Książnicy Beskidzkiej
c)      NSZZ Solidarność- Zarząd Regionu Podbeskidzie
d)     Biuro Poselskie Posła Stanisława Pięty
e)     Radio Bielsko



Pozostając z wyrazami szacunku, twórcy raportu/członkowie SPBB"


Poniżej po kliknięciu w link do ściągnięcia szczegółowy raport i analizę graficzną dostępności dzienników i tygodników w Książnicy Beskidzkiej i jej filiach:
 




Wycieczka na Rogacz

2 listopada korzystając z długiego weekendu postanowiliśmy wybrać się na wycieczkę w góry. Miejscem docelowym okazał się szczyt w Beskidzie Małym wznoszący się 828 m n. p. m. - Rogacz. Na szczycie znajduje się Chatka Studencka, w której postanowiliśmy przenocować. Wyruszyliśmy z Mikuszowic i czerwonym szlakiem wyszliśmy na szczyt. Następnie przy ognisku dyskutowaliśmy nad działalnością naszego Stowarzyszenia do późnych godzin nocnych.






niedziela, 3 listopada 2013

Wspomnienie zmarłych II

CZERWIEC

28 czerwca


Mirosław Stroczyński - polski górnik, jeden z przywódców strajku w Kopalni Węgla Kamiennego "Ziemowit" w 1981, współtwórca NSZZ "Solidarność" na Górnym Śląsku. Brał udział w strajku w KWK "Ziemowit" w okresie od 13 sierpnia do 3 września 1980 r., był członkiem Komitetu Strajkowego. Od grudnia 1980 był także członkiem NSZZ "Solidarność" i członkiem Komitetu Założycielskiego, a następnie Komitetu Zakładowego "Solidarności".
Po wprowadzeniu stanu wojennego, 15 grudnia 1981 r., stanął na czele 5-osobowej grupy kierującej podziemnym strajkiem w KWK "Ziemowit", w którym uczestniczyło ok. 2 tys., górników. Był to drugi co do długości podziemny strajk w kopalniach po wprowadzeniu stanu wojennego (dłuższy był strajk w KWK "Piast"). Został aresztowany 27 grudnia 1981 r. i do rozprawy przebywał początkowo w Komendzie Wojewódzkiej MO w Tychach, a następnie areszcie śledczym w Katowicach. Sądzony był na podstawie dekretu o stanie wojennym, przez Sąd Śląskiego Okręgu Wojskowego. Jako przewodniczący Komitetu Strajkowego został skazany na karę 7 lat więzienia i 4 lata pozbawienia praw publicznych. Podczas rozprawy Stroczyński w ramach protestu wskoczył nogami na ławę oskarżonych i odśpiewał hymn państwowy.
Wyrok pozbawienia wolności odbywał kolejno w areszcie w Katowicach, a następnie w zakładach karnych we Wrocławiu i Strzelinie. W więzieniu był współorganizatorem i przywódcą wraz z Czesławem Lipką i Januszem Pałubickim, najdłuższego w historii polskiego więziennictwa strajku głodowy, w którym osadzeni opozycjoniści domagali się uznaniach za więźniów politycznych. Strajk trwał 54 dni od 5 grudnia do 27 stycznia 1984 r. W lipcu 1984 r., został zwolniony na mocy amnestii.



20 czerwca 
Stanisław Parysz (o. Medard) - polski zakonnik, kapelan AK, uczestnik powstania warszawskiego, gwardian w klasztorach w Sędziszowie i Krośnie. W powstaniu warszawskim, w sierpniu 1944 r., jako Kapelan Armii Krajowej, niósł pomoc żołnierzom i ludności cywilnej w Szpitalu Powstańczym, przy ul. Długiej, gdzie został ranny. Pomagał ludności w kościele OO. Dominikanów, w schronach; przy ul: Miodowej, Długiej, Freta i Podwale.
Po wojnie był gwardianem Sędziszowie Młp i w Krośnie, gdzie wybudował kaplicę Matki Bożej, (obecnie Adoracji Najświętszego Sakramentu). Był rektorem kościoła w Tenczynie i tu wybudował kościół; do stropu ponieważ władze komunistyczne wstrzymały budowę.




19 czerwca  
Władysław Matkowski ps. "Brzoza", "Wojciech" - polski działacz konspiracji niepodległościowej podczas II wojny światowej, kapral podchorąży AK, podpułkownik WP.
Był uczestnikiem wojny obronnej września 1939 r., w ramach Samodzielnej Grupy Operacyjnej "Polesie". W konspiracji działał początkowo w ZWZ, a następnie w ramach VI Obwodu (Praga) Warszawskiego Okręgu AK - 2 Rejon. Podczas powstania warszawskiego żołnierz Grupy eksploatacyjno-rekwizycyjna mjr. "Kilińskiego" – Okręgu Warszawskiego AK – Kwatermistrzostwo.



5 czerwca
Stefan Cieślak - polski fotoreporter, nestor fotografii prasowej w Szczecinie. W konspiracji działał najpierw w ramach ZWZ a następnie AK. Uczestnik akcji dywersyjnych, nasłuchu radiowego, organizował zrzuty broni oraz lądowanie cichociemnych. Następnie w armii gen. Berlinga, otrzymał skierowanie do szkoły lotniczej, którą ukończył w 1947 r., nie uzyskując przydziału do jednostki za wcześniejszą działalność w AK.







LIPIEC


16 lipca 
Ewa Sułkowska-Bierezin - polska dziennikarka, działaczka opozycji demokratycznej w okresie PRL. Od wiosny 1969 związana z antykomunistyczną niejawną organizacją Ruch. W lipcu 1970 została na kilka miesięcy aresztowana, następnie zwolniona z pracy. Od 1977 pisywała regularnie w drugoobiegowym kwartalniku "Puls" i uczestniczyła w pracach jego redakcji. W tym samym roku należała do założycieli Niezależnego Klubu Dyskusyjnego w Łodzi. W mieszkaniu małżonków Bierezinów organizowano jawne spotkania opozycjonistów.
Po sierpniu 1980 zaangażowana w organizację struktur "Solidarności. Po wprowadzeniu stanu wojennego internowana na okres od 13 grudnia 1981 do 22 lipca 1982, osadzona m.in. w Gołdapi. W lutym 1983 wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych, pracowała jako redaktor pism "Dziennik Związkowy" (1986–2001) i "2B" (1993–2000), współpracowała też z Radiem Wolna Europa (1983–1986) i "Nowym Dziennikiem" (1990–2003). Zajmowała się organizowaniem akcji wspierania opozycji demokratycznej w Polsce, tworzyła i tłumaczyła teksty opozycyjnych piosenek. Do Polski wróciła w 2003r. 




10 lipca
Józef Gara - emerytowany górnik, poeta i autor piosenek w wymierającym języku wilamowickim zwanym również wymysiöeryś.
W latach 2004–2006 zajmował się nauczaniem języka wilamowickiego w szkole podstawowej w Wilamowicach.
W latach 2012-2013 współpracował na zasadzie wolontariatu ze Stowarzyszeniem Wikimedia Polska. Udostępnił swoją twórczość na licencji Creative Commons oraz brał udział w sesjach, w czasie których nagrywano wymowę słów w języku wilamowickim.


SIERPIEŃ


26 sierpnia 

Józef Łukaszewicz - polski matematyk, żołnierz Armii Krajowej, profesor i rektor Uniwersytetu Wrocławskiego w latach 1981-1982, działacz katolicki. W czasie II wojny światowej należał do Armii Krajowej, służył w 7 Wileńskiej Brygadzie AK. W 1944 roku został wywieziony do Kaługi i przebywał tam dwa lata. W 1946 powrócił do Polski. Należał do członków-założycieli Klubu Inteligencji Katolickiej we Wrocławiu, w latach 1981-1984 był członkiem Prymasowskiej Rady Społecznej, w latach 1985-1987 członkiem Rady Naukowej Episkopatu Polski, w latach 1987-1990 członkiem podkomisji Episkopatu Polski ds. młodzieży, w latach 1990-1993 członkiem Komisji Episkopatu Polski ds. ekumenizmu. Od 1982 zasiadał w Arcybiskupiej Radzie Społecznej przy Arcybiskupie Wrocławskim, od 1985 do 1991 był przewodniczącym komisji ds. świeckich i członkiem Komisji Głównej Synodu archidiecezji wrocławskiej. Należał do Komitetu Obywatelskiego przy przewodniczącym NSZZ „Solidarność” od 1988 do 1990 roku.

WRZESIEŃ
 

26 września
Ferdynand Jarocha -  polski rzeźbiarz, absolwent Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Brał udział w powojennych pracach rekonstrukcyjnych i konserwatorskich warszawskich zabytków. Jako szesnastoletni młodzieniec podczas rozpoczętej II wojny światowej w 1939 r. udał się wraz z wojskiem na Warszawę przed nadjeżdżającą armią niemiecką. Około 1941 r. Jarocha wrócił w swoje rodzinne strony i jako żołnierz brał udział w walkach partyzanckich, m.in. w Batalionach Chłopskich i AK pod pseudonimem „Laur”. Z czasem wstąpił do Wojska Polskiego, gdzie został wytypowany do szkoleń wojskowych w szkole chorążych w Chełmie, a następnie w kompanii obserwacyjno meldunkowej 1 Armii WP oraz w 86 Pułku Artylerii przeciwlotniczej w Lesznie. Jarocha miał problemy ze statusem studenta, z uwagi na obciążającą go patriotyczną kartę żołnierza AK. Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego doprowadziło do relegowania Jarochy z Uczelni ASP. Pomimo szykan przez władze komunistyczne, dzięki pomocy osób doceniających młodego artystę, Jarochę ponownie przyjęto na Wydział Rzeźby. 


11 września 
Jerzy Zbigniew Hrybacz - W okresie II wojny światowej działał w podziemiu. W latach 50. organizował drużyny harcerskie. Na początku lat 80. wstąpił do "Solidarności". Za działalność opozycyjną został skazany na karę roku pozbawienia wolności. W latach 90. zakładał regionalny Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej w województwie gorzowskim.
Od 1991 do 1993 sprawował mandat posła I kadencji, wybranego z listy Wyborczej Akcji Katolickiej. Należał do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego. Przez kilka kadencji zasiadał w gorzowskiej radzie miasta (m.in. z ramienia AWS i następnie do 2006 z ramienia Prawa i Sprawiedliwości).



9 września
Stanisław Bala ps. "Giza" - polski operator filmowy, dokumentalista, żołnierz podziemia niepodległościowego w czasie II wojny światowej, podporucznik AK, uczestnik powstania warszawskiego, operator z referatu filmowego Oddziału VI Komendy Głównej AK. Od lutego 1940 r., członek AK w ramach zgrupowania "Rój" Biura Informacji i Propagandy (BiP), gdzie służył jako polowy operator filmowy i fotograf. Po wybuchu powstania warszawskiego prowadził dokumentacje filmową i fotograficzną. Na filmach jego autorstwa zostały uwiecznione między innymi walki na Woli, zdobywanie kościoła św. Krzyża, a także walki w okolicach elektrowni na Powiślu. Po powstaniu dostał się do niewoli niemieckiej.
Po wojnie początkowo osiadł we Francji, następnie w Wielkiej Brytanii, gdzie ukończył studia techniczne, aż ostatecznie w pierwszej połowie lat 50 – XX wieku, wyjechał na stałe do USA.
Jest bohaterem wielu znanych zdjęć z powstania warszawskiego w tym między innymi autorstwa Eugeniusza Lokajskiego. Fragmenty kronik jego autorstwa zostały wykorzystane w filmie Powstanie Warszawskie.

PAŹDZIERNIK
 

3 października 
Władysław Rodowicz - polski publicysta, autor literatury specjalistycznej, działacz katolicki. . W czasie II wojny światowej, w okresie kampanii wrześniowej uczestnik obrony Modlina, następnie działacz konspiracji w ramach struktur Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej. Był oficerem AK. Wraz z bratem na potrzeby konspiracyjne stworzył podziemną radiostację. W latach 1940-1941 kierował tajną radiostacją mającą za zadanie utrzymywanie kontaktu między AK, a Polską Armią na Zachodzie. Po aresztowaniu przez Niemców w nocy z 2 na 3 listopada 1941 r., został osadzony na Pawiaku, a następnie w obozach koncentracyjnych na Majdanku i Auschwitz-Birkenau. Z tego ostatniego zbiegł na krótko przed jego wyzwoleniem.


25 października 
ks. Julian Żołnierkiewicz - ksiądz katolicki, doktor socjologii, wieloletni proboszcz w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Olsztynie. Infułat Archidiecezji Warmińskiej, Archiprezbiter olsztyński, Członek Rady Kapłańskiej, członek Kolegium Konsulatorów, członek Rady ds. Ekonomicznych, Rady Duszpasterskiej oraz Archidiecezjalnej Komisji Sztuki, opiekun Warmińskiego Klubu Katolików, asystent kościelny NSZZ „Solidarność”, Rodziny Katyńskiej, Światowego Związku AK i Stowarzyszenia „Pomoc dzieciom”. W 1992 roku mianowany przez papieża Jana Pawła II protonotariuszem apostolskim supra numerum.
W dniu 10 kwietnia 2010 tuż po Katastrofie samolotu prezydenckiego w zastępstwie za biskupa polowego WP Tadeusza Płoskiego, który zginął w tej katastrofie, odprawiał na cmentarzu wojskowym w Katyniu mszę świętą w intencji żołnierzy - ofiar zbrodni, a także ofiar katastrofy.

Od 1972 r. związany z kościołem pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa. Był duszpasterzem akademickim, a w 1980 r. został kapelanem Solidarności, wspierał olsztyńska opozycję. PO 1989 r. wspomagał tworzenie najważniejszych kombatanckich organizacji kresowych oraz Warmińskiego Klubu Katolików.


sobota, 2 listopada 2013

Groby AK i "Marsz Pamięć i Tożsamość" oraz pomnik dzieci nienarodzonych.

31 października swój czas poświęciliśmy na zapalenie symbolicznego znicza na grobach naszych bohaterów. Pojechaliśmy na groby żołnierzy Armii Krajowej, które znajdują się na cmentarzu na Błoniach. Niewiele osób wie, że wśród mogił znajduje się także pomnik pamięci Armii Krajowej.















Następnie uczestniczyliśmy w Marszu "Pamięć i Tożsamość" zorganizowanym przez Fundacje Inicjatyw Lokalnych "Optima". Marsz zgromadził około 50 osób. Był zorganizowany już po raz czwarty w naszym mieście i miał na celu oddać cześć ofiarom stalinowskiego i hitlerowskiego terroru. Pierwszym punktem na trasie przemarszu była tablica upamiętniająca Edwarda Zajączka - narodowego działacza w Bielsku i okolicach (patrz http://patriotycznebb.blogspot.com/2013/05/edward-zajaczek.html), następnie udaliśmy się na ulicę Stojałowskiego pod tablicę pamięci ofiar stalinowskiego terroru. Końcowym punktem trasy była tablica pamięci ofiar hitlerowskiego terroru przy ul. Krasińskiego. 
Przy każdych z tych miejsc zostały przedstawione okolicznościowe przemówienia. 









Wczoraj zapaliliśmy znicz także przy pomniku i miejscu pamięci dzieci nienarodzonych na cmentarzu przy kościele św. Stanisława w Starym Bielsku. 







Wspomnienie zmarłych I

STYCZEŃ

1 stycznia
Marian Wantoła – urodzony w Bielsku-Białej, polski rysownik, twórca filmów animowanych. W 1951 roku rozpoczął pracę rysownika w Zespole Filmowym Śląsk (obecnie Studio Filmów Rysunkowych) w Bielsku-Białej. Był najstarszym animatorem w Polsce pod względem stażu pracy. Wykonywał animacje do m.in. Reksia, Bolka i Lolka oraz Marceli Szpak dziwi się światu. 



 

5 stycznia 
o. Jan Mikrut - polski redemptorysta, duszpasterz młodzieżowy, katecheta, rekolekcjonista, współzałożyciel i wieloletni pracownik Radia Maryja.





10 stycznia 
Roman Drejza -  polski działacz społeczny, poeta ludowy. Po wojnie zaangażował się społecznie, m.in. w 1981 r. założył w Kłecku Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Rolników Indywidualnych „Solidarność”, był również przewodniczącym pierwszego krajowego Zjazdu Izb Rolniczych w Poznaniu, następnie, przez dwie kadencje był przewodniczącym Rady Wojewódzkiej NSZZ „Solidarność”.Przez całe swoje życie pisał wiersze, za które otrzymał trzykrotnie podziękowania listowne od Jana Pawła II. Za działalność społeczną i kulturalną 11 maja 2006 r. został odznaczony przez prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski

 
 



23 stycznia 
kard. Józef Glemp - prymas Polski w latach 1981–2009






LUTY


15 lutego 
Kazimierz Danilewicz – polski rzeźbiarz, Uczestniczył w konspiracji w 27 WDP AK w Hrubieszowie ps. Kizak. Jest autorem wielu pomników m.in. Pomnik 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK w Warszawie. 







MARZEC

8 marca
Jerzy Jabrzemski - polski dziennikarz sportowy, członek "Szarych Szeregów", historyk tej organizacji. Od listopada 1939 był członkiem Kwatery Głównej "Szarych Szeregów". W latach 1941-1944 kierował w organizacji Akcją "N". Był redaktorem naczelnym pism "Brzask" i "Bądź gotów". Uczestniczył w Powstaniu warszawskim, m.in. jako p.o. komendanta chorągwi warszawskiej (pod nieobecność Stefana Mirowskiego), wydawał prasę harcerską. Po powstaniu trafił jako podporucznik AK do niewoli niemieckiej. Wrócił do Polski w marcu 1946.

23 marca

o. Antoni Jozafat Nowak - polski duchowny katolicki, franciszkanin, profesor zwyczajny doktor habilitowany Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, antropolog i psycholog, kierownik Katedry Psychologii Życia Wewnętrznego w Instytucie Teologii Duchowości KUL, oraz kurator Katedry Duchowości Akcji Katolickiej. W latach wojennych ojciec Jozafat jako kilkuletni łącznik wspomagał działającą w jego rodzinnych Panewnikach tajną organizację AK. Od momentu powstania aż do śmierci był redaktorem naczelnym kwartalnika katolickiego „Zwycięstwo Niepokalanej”.




KWIECIEŃ


24 kwietnia 
Leszek Paszkowski - W sierpniu 1939. został przydzielony do 83. Pułku Strzelców Poleskich. Brał udział podczas walk ze zmotoryzowanym pułkiem gwardii SS-Leibstandarte "Adolf Hitler" w rejonie Święcice-Ołtarzew, dostał się do niewoli. Przebywał następnie na przymusowych robotach rolnych w Meklemburgii. W 1945 przebywał w Lubece, pracując w wojskowej komisji weryfikacyjnej płk. K. Ziemskiego. Następnie trafił do Kompanii Marynarzy przy Armii Ren, która miała zasilić polską marynarkę wojenną w Anglii. W obozie dipisów (displaced persons) pod Hamburgiem, przebywał przez 2 lata, ucząc języków obcych, języka polskiego i historii. Nie decydując się na powrót do Polski pod rządami komunistów, nawiązał kontakt ze swym wujem osiadłym w Australii. Wyjechał następnie do Marsylii, a stamtąd, 16 marca 1948. odpłynął na egipskim statku "Misr" do Australii, gdzie wylądował 28 kwietnia. W początkowym okresie pobytu w Australii Paszkowski pisał do: tygodnika "Echo" w Perth, brazylijskiego "Ludu", "Tygodnika Katolickiego", "Głosu Polskiego" i "Tygodnika Polskiego" — pism wydawanych w Melbourne oraz "Wiadomości Polskich", wydawanych w Sydney. Ogłosił ponad 60 artykułów, szkiców i recenzji książek w londyńskich "Wiadomościach". Opublikował także szereg artykułów biograficznych o australijskich Polakach osiadłych na stałe lub przebywających czasowo w tym kraju.


16 kwietnia 
Witold Gliński - według własnej relacji prawdziwy inspirator oraz uczestnik słynnej ucieczki z gułagu opisanej przez Sławomira Rawicza w bestsellerze Długi marsz. Przed zsyłką jego rodzina mieszkała na Wileńszyźnie w miejscowości Ulino, powiat Dzisna. Po wybuchu II wojny światowej został wraz z rodziną aresztowany przez NKWD i wywieziony w głąb Rosji.
Według własnej relacji, Gliński po przesłuchaniach w moskiewskiej Łubiance został skazany na 25 lat ciężkich robót i skierowany do pracy przymusowej w sowieckim gułagu pod Jakuckiem na Syberii. W lutym 1941 wraz ze współtowarzyszami uciekł z łagru, podejmując pieszą wędrówkę o długości 6500 km przez bezdroża Azji do Kalkuty w Indiach.






4 kwietnia
Halina Wittig - polska działaczka konspiracyjna w czasie II wojny światowej, łączniczka Armii Krajowej (AK), wyróżniona tytułem Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata. W czasie okupacji niemieckiej początkowo przekazywała podziemiu informacje uzyskane od zakochanego w niej Niemca, na temat planowanych aresztowań. Następnie wyjechała do Warszawy, gdzie mieszkała z bratem działającym w konspiracji. W Warszawie spotykała dawnego kolegę, który uciekł z niemieckiego obozu – Lecha Wittiga, który wkrótce zostaje jej narzeczonym i oboje angażują się w konspirację.
Razem wyjechali do Szczebrzeszyna, gdzie w ich domu mieściła się skrzynka kontaktowa oraz tajne połączenie z gettem. Aresztowana została podczas własnego wesela i była torturowana na lubelskim zamku oraz Pawiaku w Warszawie. Po zwolnieniu państwo Wittigowie mieszkali w Otwocku. W ich domu mieścił się schowek na pistolety automatyczne Błyskawica, a Lech Wittig zajmował się szkoleniem strzeleckim.
W swoim domu w Otwocku, państwo Wittigowie ukrywali trójkę Żydów uciekłych z getta.

MAJ


9 maja 
Cezary Chlebowski - polski pisarz i publicysta, historyk, Harcerz Rzeczypospolitej; autor książek i szkiców poświęconych mało znanym wydarzeniom z dziejów polskiego Państwa Podziemnego w czasie II wojny światowej. W listopadzie 1939 roku pomagał ojcu, wraz z zastępem harcerskim, ukryć najcenniejsze książki biblioteki Polskiej Macierzy Szkolnej przed ich spaleniem przez Hitlerjugend. Ukończywszy 13 lat w 1941 roku rozpoczął pracę w warsztatach elektrycznych Szlenka, gdzie zetknął się z pierwszymi próbami sabotażowymi. 22 lipca 1942 roku wraz z rodziną został wysiedlony z Grodźca i wraz z pozostałymi 300 inteligenckimi rodzinami z Zagłębia był wywieziony na przymusowe roboty do Niemiec. Po ucieczce stamtąd do Generalnego Gubernatorstwa zamieszkał w leśnictwie Horbów w okolicy Białej Podlaskiej. Od początku 1944 roku – po zaprzysiężeniu do AK – pomagał ojcu i wujowi w redagowaniu biuletynu zawierającego informacje z nasłuchu radiowego oraz kolportował miejscową podziemną gazetkę. Po przedostaniu się – w czasie walk frontowych – do Stalowej Woli, kontynuował naukę jako uczeń II klasy gimnazjum. Kontynuował też działalność harcerską, szybko zostając zastępowym i otrzymując stopień wywiadowcy. W czasach PRL niejednokrotnie więziony i torturowany przez UB. W latach 1950–1970 Chlebowski zmieniał pracę 27 razy, było to przeważnie wynikiem niechętnego stosunku władz PRL do jego osoby.



 

7 maja 
Wiktor Tołkin - polski rzeźbiarz i architekt. Jeden z głównych polskich twórców monumentalnej rzeźby pomnikowej; twórca martyrologicznych monumentów na terenach byłych niemieckich obozów Stutthof i Majdanek. Prace te są wielkimi kompozycjami o ekspresyjnych kształtach, wkomponowane w całe założenia architektoniczne. Wykonał także pomnik Zaślubin Polski z morzem w Kołobrzegu. 






6 maja


Maria Okońska - polska polonistka, psycholog, absolwentka tajnych kompletów Uniwersytetu Warszawskiego (polonistyka) i Uniwersytetu Ziem Zachodnich (psychologia). Uczestniczka powstania warszawskiego ps. Emmanuela. Założycielka Instytutu Prymasa Wyszyńskiego. Od 1942 bliska współpracownica Stefana Wyszyńskiego. W roku 1948 aresztowana przez UB za działalność duszpasterską i organizowanie obozów wakacyjnych dla dziewcząt z całej Polski. Wypuszczona po interwencji biskupa lubelskiego Stefana Wyszyńskiego. Wraz z Marią Wantowską i Janiną Michalską odwiedzała uwięzionego Prymasa Polski w Komańczy ostatnim miejscu jego odosobnienia. Jedyny świadek składania przez Stefana kardynała Wyszyńskiego w odosobnieniu Jasnogórskich Ślubów Narodu. Wymieniona imiennie w testamencie warszawskim Prymasa Tysiąclecia.