piątek, 10 października 2014

Stanisław Rymar

Stanisław Rymar urodził się 3 lutego 1886 w Haczowie pow. Brzozów. Organizator Narodowej Demokracji, pisarz, publicysta, historyk, poseł na Sejm RP I i III kadencji.Urodzony w rodzinie patriotycznej. Zamieszkiwał pod Haczowem, gdzie od 1892 uczęszczał do szkoły powszechnej. Stanisław Rymar kontynuował naukę od 1895 w szkole w Krośnie, a od 1897 w Państwowym Gimnazjum Męskim im. Królowej Zofii w Sanoku, które ukończył w 1905. W okresie nauki gimnazjalnej działał w tajnych kołach samokształceniowych i organizacjach młodzieży narodowej. Był członkiem Ligi Narodowej w 1910 roku. W okresie II Rzeczypospolitej był posłem na Sejm RP I kadencji (1922-1927) i III kadencji (1930-1935), pełnił funkcję przewodniczącego Sejmowej Komisji Budżetowej. W Krośnie i w Haczowie organizował ruch narodowy. Założył też Związek Haczowiaków i został jego wiceprezesem i współorganizatorem kolejnych zjazdów. W 1928 zostaje pierwszym prezesem SN w Krakowie. Często wygłaszał odczyty w środowiskach robotniczych i brał udział w uroczystościach SN Bielska-Białej. Czołowy działacz OWP i SN. Odchodzi on w 1936 roku z Zarządu Głównego Stronnictwa Narodowego, a 1938 roku rezygnuje z funkcji Krakowskiego Zarządu Okręgowego SN. Przyczyna odejścia  Rymar to różnica poglądów na taktykę i metody organizacyjne działalności wcześniejszej OWP, a później SN. Pozostaje członkiem SN wierząc ze Obóz Narodowy powróci na prawdziwe narodowe polskie drogi. Po zakończeniu II wojny światowej w lipcu 1945 nawiązał kontakt z Janem Matłachowskim, nie popierającym rządu PKWN, czołowym działaczem podziemnego Stronnictwa Narodowego i delegatem Stronnictwa w Radzie Jedności Narodowej.


Na zdjęciu poświęcenie proporca SN koła Kozy w dniu 6 1937. Siedzą: prof. Stanisław Rymer Najmrodzki oraz członkowie kół SN i delegaci Zarządu Okręgowego z Bielska.



 Na zdjęciu Stanisław Rymar i Jan Zamorski.  

 Po wojnie próbował zalegalizować organizacje narodowe i udał się ze Stanisławem Kutrzebą na rozmowę z arcybiskupem Adamem Sapiehą, który poparł inicjatywę i udzielił błogosławieństwa. To zachęciło Rymara do stworzenia wielkiego obozu narodowego, umiarkowanego, w zasadach moralnych, opartego na przykazaniach Kościoła, demokratycznego i zdecydowanego do wzięcia udziału w budowaniu nowego porządku. W lipcu 1945 do Komitetu Legalizacyjnego Stronnictwa Narodowego, wszedł m.in. Stanisław Rymar, który przygotował stosowny Memoriał, i złożył stronie rządowej. W październiku 1945, po braku odpowiedzi i wystosowaniu listu do premiera w tej sprawie, organizatorzy SN zostali aresztowani. Mimo prześladowań przez NKWD, Rymar, zawieszoną w 1946 organizację prowadził w konspiracji. W latach 1929-1939, i po wojnie 1946-1953, był przewodniczącym Rady Nadzorczej Spółdzielni "Polskie Strzechy", do których należał Dom Polski, siedziba wszystkich organizacji narodowych w Bielsku-Białej. W czasach PRL zasłynął z ostrej krytyki nowej rzeczywistości. Zmarł 14 października 1965 w Krakowie.